Archiwa kategorii: Informacje

ZAPROSZENIE NA SPOTKANIE

WSZYSTKICH WOLONTARIUSZY

Katolickiego Centrum Pomocy Rodzinie Dekanatu Sandomierskiego
im. Sługi Bożego Księdza Wincentego Granata
zapraszamy na  spotkanie

2 października 2014 roku. do Parafii pw. Nawrócenia św. Pawła, które odbędzie się po Mszy Św.  o godzinie 18.00.  w sali parafialnej

Gościem spotkania będzie  ks.  Wiesław Surma
Koordynator  Katolickich Centrów Pomocy Rodzinie w Diecezji Sandomierskiej

 

Organizatorem i gospodarzem spotkania  jest
Ks. Dziekan  Krzysztof Rusiecki                             

JUBILEUSZ 5-LECIA KATOLICKICH CENTRÓW POMOCY RODZINIE DIECEZJI SANDOMIERSKIEJ

Rodzina drogą Kościoła – Św. Jan Paweł II

 Jubileusz 5-lecia Katolickich Centrów Pomocy Rodzinie Diecezji Sandomierskiej

 

Biskup Krzysztof Nitkiewicz Ordynariusz Diecezji Sandomierskiej
oraz Duszpasterstwo Rodzin Diecezji Sandomierskiej

zapraszają na wyjątkowe spotkanie

5 lat Katolickich Centrów Pomocy Rodzinie Diecezji Sandomierskiej
w dniu 31 maja 2014 roku (sobota)

 Katolicki Dom Kultury Św. Józefa, Sandomierz, ul. Mariacka 12

 

Program:     

9.00- Katedra: Program słowno- muzyczny w wykonaniu Zespołu Ewangelizacyjnego ks. Stefana Ceberka z Diecezji Łomżyńskiej.

10.00- Katedra; Msza Święta

11.10- Przerwa

11.30- Słowo pasterskie- JE Ks. Bp Krzysztofa Nitkiewicza

11.40- Istnienie i funkcjonowanie KCPR Diecezji Sandomierskiej- ks. Wiesław Surma

11.55- „Miłość i troska o wszystkie rodziny dzisiaj-20 lat po Roku Rodziny św. Jan Paweł II”- JE Abp Henryk Hoser Ordynariusz Diecezji  Warszawsko- Praskiej

12.40- Podsumowanie- JE Ks. Bp Krzysztof Nitkiewicz

13.00- Zakńczenie – Modlitwa zawierzenia na Błoniach Sandomierskich przy figurze             Św. Jana Pawła II

SPOTKANIE 29 KWIETNIA 2014 ROKU

Jan Paweł II trzymający dziecko na rękach

Wolontariuszy KCPR zapraszamy na spotkanie w dniu 29 kwietnia 2014 roku po Mszy Św. o godzinie 18.00  w Parafii p.w. Nawrócenia św. Pawła.

Spotkanie odbędzie się w sali parafialnej i poświęcone będzie:

  • Nauczaniu św. Jana Pawła II o rodzinie

„Kondycja rodziny znajduje bezpośredni oddźwięk w kondycji danego narodu. Nie wolno zapominać przede wszystkim o tym, iż to właśnie rodzina jest fundamentem i gwarancją społeczeństwa naprawdę wolnego i solidarnego.”

  • II  Kongresowi Rodzin w Warszawie 17 maja 2014 roku
  • Organizacji III Sandomierskiego Marszu dla Życia i Rodziny pod hasłem Rodzina obywatelska. Rodzina – wspólnota – samorząd”

W spotkaniu uczestniczył będzie:
Dekanalny Duszpasterz Rodzin – Ks. Marek Flis

Gospodarz spotkania – Ks. Dziekan Krzysztof Rusiecki

MARSZE DLA ŻYCIA I RODZINY – III SANDOMIERSKI MARSZ – 8 CZERWCA 2014

Marsze dla Życia i Rodziny pod hasłem

„Rodzina obywatelska.

Rodzina – wspólnota – samorząd”

Marsze dla Życia i Rodziny, które 1 czerwca br. przejdą ulicami polskich miast, są okazją do wyrażenia swojego przywiązania do wartości rodzinnych i szacunku dla życia ludzkiego. Kontekstem tegorocznych Marszów są jesienne wybory samorządowe, stąd hasło „Rodzina obywatelska. Rodzina – wspólnota – samorząd”.

Imprezę wyróżnia jej afirmatywny charakter, ponieważ Marsze to przede wszystkim święto rodzin, stanowiące okazję do tego, by publicznie wyrazić radość z posiadania rodziny. To również sposobność, by spotkać osoby, z którymi dzielimy te same wartości. Uczestniczą w nim przede wszystkim młode rodziny z dziećmi, ale także różnego rodzaju ruchy i stowarzyszenia.

Przez ostatnie kilka lat obserwujemy w naszym kraju dynamiczny rozwój tego wydarzenia, które staje się istotnym wydarzeniem społecznym. Na dzień dzisiejszy organizację Marszów zadeklarowało blisko 130 miast, a liczba ta rośnie z każdym tygodniem.

W tym roku zwracamy uwagę, na to, że rodzina jest jednym z najważniejszych zasobów wspólnoty lokalnej i samorządu. To w rodzinie wykuwa się kapitał społeczny osób, które w dorosłym życiu będą funkcjonowały w lokalnej wspólnocie. Tutaj dziecko zdobywa swoje pierwsze doświadczenia społeczne, uczy się określonych zachowań i norm postępowania. Dlatego poprzez Marsze chcemy pokazać, że warto postawić na rodziny. Natomiast rodziny zachęcamy do angażowania się w sprawy lokalne. Z kolei rodziców chcemy zainspirować do kształtowania postaw obywatelskich u swoich dzieci.

III SANDOMIERSKI MARSZ DLA ŻYCIA I RODZINY-

ODBĘDZIE SIĘ 8 CZERWCA 2014 R.

PROGRAM II KONGRESU POLSKIEJ RODZINY

Program II Kongresu Polskiej Rodziny

Rodzina obywatelska. Rodzina – wspólnota – samorząd

  9.30 Rozpoczęcie rejestracji
10.00 Konferencja prasowa (dla dziennikarzy)
10.30 Otwarcie Kongresu 
Sławomir Olejniczak – Komitet Organizacyjny Kongresu
Blok I – Rodzina a wspólnota
10.45 Prof. Michał Wojciechowski    Rodzina a wspólnota
11.10 Red. Bartosz Marczuk- Moralność samorządu
11.25 Pytania
11.45 Przerwa kawowa
Blok II – Samorząd a rodzina – instytucje
12.00 Ireneusz Jabłoński- Instrumenty samorządu – casus województwa opolskiego
12.25 Piotr Uściński – starosta wołomiński-Szkoła przyjazna rodzinie
12.40 Pytania
13.00 Przerwa obiadowa
Blok III- Samorząd a rodzina – programy
13.50 Krzysztof Soska – viceprezydent Szczecina
Organizacja wspólnoty lokalnej wokół programu Szczecin Przyjazny Rodzinie
14.15 Tadeusz Truskolaski – prezydent Białegostoku
Organizacja wspólnoty lokalnej wokół programu Białostocka Ak
14.50 Pytania
15.05 Przerwa kawowa
 Blok IV – Działania na rzecz rodziny
15.05 Jacek Sapa- Prezentacja Dekalogu Samorządowca Przyjaznego Rodzinie
15.30 Pytania
16.15 Zakończenie

RODZINA W NAUCZANIU JANA PAWŁA II

„Kondycja rodziny znajduje bezpośredni oddźwięk w kondycji danego narodu. Nie wolno zapominać przede wszystkim o tym, iż to właśnie rodzina jest fundamentem i gwarancją społeczeństwa naprawdę wolnego i solidarnego.”

 Jan Paweł II

 

FRAGMENTY Z NAUCZANIA JANA PAWŁA II

            Poniższe cytaty stanowią wybór z homilii, dokumentów i innych dzieł, w których Ojciec Święty Jan Paweł II poruszał tematy małżeństwa, życia oraz rodziny. Teksty te można wykorzystać w trakcie Marszu. Krótkie fragmenty mogą być na przykład czytane przez lektora w przerwach pomiędzy utworami muzycznymi.

List do Rodzin GRATISSIMAM SANE

GS 8.

„Jedność dwojga nie zamyka małżonków, nie jest dla nich samych. Jest otwarta w kierunku nowego życia i nowej osoby. Małżonkowie jako rodzice są zdolni obdarzyć życiem istotę do nich samych podobną, nie tylko <<kość z ich kości i ciało z ich ciała>>(por. Rdz 2,23), ale obraz i podobieństwo Boga – czyli osobę.(1)

GS 9.

„Jeśli mówimy, że małżonkowie jako rodzice są współpracownikami Boga – Stwórcy w poczęciu i zrodzeniu nowego człowieka, to sformułowaniem tym nie wskazujemy tylko na prawa biologii, ale na to, że w ludzkim rodzicielstwie Bóg sam jest obecny – obecny w inny jeszcze sposób niż to ma miejsce w każdym innym rodzeniu w świecie widzialnym, <<na ziemi>>. Przecież od niego tylko może pochodzić <<obraz i podobieństwo>>, które jest właściwe istocie ludzkiej, tak jak przy stworzeniu. Rodzenie jest kontynuacją stworzenia.”(2)

Bóg <<chciał>> człowieka od początku – i Bóg go <<chce >> w każdym ludzkim poczęciu i narodzeniu. Bóg <<chce>> człowieka jako istoty do siebie podobnej, jako osoby. Człowiek ten – każdy człowiek – jest stworzony przez Boga <<dla niego samego>>. Odnosi się to do każdego człowieka, do wszystkich, również do tych, którzy przychodzą na świat z jakimś głębokim schorzeniem lub niedorozwojem.”(3)

„…Bóg <<chce dla niego samego>>. Trzeba, ażeby w to chcenie Boga włączało się ludzkie chcenie rodziców: aby oni chcieli nowego człowieka, tak jak go chce Stwórca. Ludzkie chcenie zawsze poddane jest prawu czasu, prawu przemijania. Boże – jest odwieczne.”(4)

GS 11.

„Czy to prawda, że stał się darem dla rodziców? Darem dla społeczeństwa? Pozornie nic nie zdaje się na to wskazywać. To, że narodził się człowiek, wydaje się zwykłym faktem statystycznym, który rejestruje się jak tyle innych faktów. Przelicza się ten fakt w cyfrach i bilansach demograficznych. Z pewnością dziecko oznacza dla rodziców nowy trud, nowy zasób potrzeb i kosztów. Stąd też pokusa, ażeby go nie było. Pokusa bardzo mocna w niektórych środowiskach społecznych i kulturowych. Czy więc nie jest ono darem? Czy tylko przychodzi zabierać, nie dawać? Te pytania – to myśli natrętne, od których z trudem wyzwala się współczesny człowiek. Dziecko przychodzi zająć miejsce, którego i tak coraz mniej jest na świecie. Czy jednak naprawdę niczego nie wnosi do rodziny i społeczeństwa? Czyż nie jest <<cząstką>> tego wspólnego dobra, bez którego ludzkie wspólnoty rozpadają się i umierają? Trudno temu zaprzeczyć. Dziecko obdarowuje sobą rodzinę. Jest darem dla rodzeństwa i dla rodziców. Dar życia staje się równocześnie darem dla samych dawców. Nie mogą nie odczuć jego obecności, jego uczestnictwa w ich życiu, tego, co wnosi do dobra wspólnego małżeństwa i wspólnoty rodzinnej. Poprzez wszystkie meandry ludzkiej psychologii prawda ta pozostaje oczywista w swej prostocie oraz w swej głębi. Człowiek jest dobrem wspólnym każdej ludzkiej społeczności. Jest to ten człowiek, o którym powiedział św. Ireneusz, iż jest <<chwałą Bożą>>, co czasem tłumaczy się: <<chwałą Bożą jest, aby człowiek żył>>. Chwała Boża jest dobrem wspólnym wszystkiego, co istnieje; jest dobrem wspólnym rodzaju ludzkiego.”(5)

GS 13.

Cywilizacja miłości oznacza radość – radość między innymi z tego, że się >>człowiek rodzi na świat>>(por. J 16, 21). A więc radość także i z tego, że małżonkowie stają się rodzicami. Cywilizacja miłości – to znaczy <<weselić się z prawdy>>(por. 1 Kor 13,6). Cywilizacja, która wydaje owoce w postaci mentalności konsumpcyjnej, anty-natalistycznej, nie jest i nie może być nigdy cywilizacją miłości.” (6)

GS 23.

„W tym miejscu warto wspomnieć pokrótce o dewiacjach, jakich doznało w licznych krajach tak zwane państwo prawa. Prawo Boże w stosunku do życia  ludzkiego jest jednoznaczne i kategoryczne. Bóg zakazuje: <<Nie zabijaj>>(por. Wj 20,13). Żaden ludzki prawodawca nie może więc powiedzieć: wolno ci zabijać, masz prawo zabijać, czy nawet powinieneś zabijać. Niestety, w historii naszego stulecia taka dewiacja stała się rzeczywistością. W sposób demokratyczny dochodziły do władzy siły polityczne, które wydawały ustawy sprzeczne z prawem do życia, jakie posiada każdy bez wyjątku człowiek, a czyniły to w imię obłędnych racji, na przykład eugenicznych, etnicznych lub też innych. Zjawiskiem nie mniej niebezpiecznym są dzisiaj ustawodawstwa, które nie respektują prawa do życia od chwili poczęcia. Towarzyszy im, niestety, szerokie przyzwolenie lub zgoda opinii publicznej. Jakże można moralnie zaakceptować prawa, które dozwalają zabijać człowieka poczętego,

a który już żyje w łonie matki? Prawo do życia staje się  w ten sposób udziałem wyłącznie ludzi dorosłych, którzy mogą także w parlamentach przeprowadzać swoje plany i realizować własne interesy. Prawo do życia zostaje odmówione ludziom nie narodzonym.

Stajemy tu wobec olbrzymiego zagrożenia nie tylko poszczególnego jednostkowego życia ludzkiego, ale całej naszej cywilizacji. Twierdzenie że cywilizacja ta stała się, pod pewnymi względami, <<cywilizacją śmierci>>, w tym punkcie zyskuje swe szczególne potwierdzenie.”(7)

„W ostatnich dziesięcioleciach można zauważyć podnoszące na duchu obudzenie sumień: odnosi się to zarówno do myśli współczesnej, jak i do opinii publicznej. Zwłaszcza wśród młodych wzrasta świadomość szacunku do życia od jego poczęcia. Szerzą się ruchy na rzecz życia(<<pro life>>). Stanowi to zaczyn nadziei dla przyszłości rodzin i całej ludzkości.” (8)

Adhortacja Apostolska FAMILIARIS CONSORTIO

FC 6.

“(…)nie brakuje niepokojących objawów degradacji niektórych podstawowych wartości: błędne pojmowanie w teorii i praktyce niezależności małżonków we wzajemnych odniesieniach; duży zamęt w pojmowaniu autorytetu rodziców i dzieci; praktyczne trudności, na które często napotyka rodzina w przekazywaniu wartości; stale wzrastająca liczba rozwodów, plaga przerywania ciąży, coraz częstsze uciekanie się do sterylizacji, faktyczne utrwalanie się mentalności przeciwnej poczęciu nowego życia.” (9)

FC 26.

„W rodzinie, wspólnocie osób, szczególną troską winno być otaczane dziecko; należy rozwijać głęboki szacunek dla jego godności osobistej, oraz ze czcią i wielkodusznie służyć jego prawom. Odnosi się to do każdego dziecka, ale szczególnie ważkie staje się wobec dziecka małego, wymagającego opieki całkowitej, wobec dziecka chorego, cierpiącego lub upośledzonego.” (10)

„Powtarzam raz jeszcze to co powiedziałem na Zgromadzeniu Ogólnym Narodów Zjednoczonych dnia 2 października 1979 roku <<Pragnę…wypowiedzieć tę radość, jaką dla każdego z nas stanowią dzieci, wiosna życia, zadatek przyszłości każdej dzisiejszej ojczyzny. Żaden kraj na świecie, żaden system polityczny nie może myśleć o swojej przyszłości inaczej, jak tylko poprzez wizję tych nowych pokoleń, które

przejmą od swoich rodziców wielorakie dziedzictwo wartości, zadań i dążeń zarówno własnego narodu, jak też całej rodziny ludzkiej. Troska o dziecko jeszcze przed narodzeniem, od pierwszej chwili poczęcia, a potem w latach dziecięcych i młodzieńczych, jest pierwszym i podstawowym sprawdzianem stosunku człowieka do człowieka.” (11)

FC 30.

(12a)„Niektórzy pytają, czy warto żyć, czy też nie byłoby lepiej w ogóle się nie narodzić; wątpią, czy godzi się powoływać innych do życia, skoro być może będą oni złorze­czyć, że wypadło im istnieć w okrutnym świecie, którego grozy nie można nawet przewidzieć. Inni mniemają, że jedynie do nich należą korzyści płynące z techniki, wykluczając pozostałych ludzi, którym narzucają środki antykoncepcyjne albo jeszcze gorsze metody. Jeszcze inni, zniewoleni mentalnością konsumpcyjną i pochłonięci cał­kowicie staraniem o ciągłe zwiększanie dóbr materialnych, dochodzą w końcu do tego, że już nie rozumieją duchowego bogactwa nowego życia ludzkiego i odrzucają je. Ostateczna racja takiej mentalności, to brak Boga w sercach ludzi, Boga, którego miłość jedynie jest silniejsza od wszelkich możliwych obaw świata, i tylko ona może je prze­zwyciężyć.

Jak wynika z wielu aktualnych kwestii, rodzi się w ten sposób jakaś mentalność przeciwna życiu (anti-life mentality): wystarczy na przykład pomyśleć o pewnego rodzaju panicznym strachu, wywodzącym się ze studiów ekologów i futurologów nad demografią; niekiedy wyolbrzymiają oni niebezpieczeństwo przyrostu demograficznego dla jakości życia.

(12b)Kościół mocno wierzy, że życie ludzkie, nawet gdy słabe i cierpiące, jest zawsze wspaniałym darem Bożej dobroci. Przeciw pesy­mizmowi i egoizmowi, zaciemniającym świat, Kościół opowiada się za życiem: w każdym życiu ludzkim umie odkryć wspaniałość owego « Tak », owego« Amen », którym jest sam Chrystus.Owemu « Nie », które zalewa i gnębi świat, prze­ciwstawia to żyjące « Tak », broniąc w ten sposób człowieka i świat przed tymi, którzy czyhają na życie i zadają mu śmierć.

Kościół jest powołany do tego, aby wszystkim ukazać na nowo, z coraz większym przeko­naniem, swoją wolę rozwijania wszelkimi środ­kami życia ludzkiego i bronienia go przeciw jakimkolwiek zasadzkom, niezależnie od stanu i stadium rozwoju, w którym się ono znajduje.

12c) Kościół potępia, jako ciężką obrazę godności ludzkiej i sprawiedliwości, wszystkie te poczynania rządów czy innych organów władzy, które zmierzają do ograniczania w jakikolwiek sposób wolności małżonków w podejmowaniu decyzji co do potomstwa. Stąd też wszelki nacisk wywierany przez te władze na rzecz sto­sowania środków antykoncepcyjnych, a nawet sterylizacji i spędzania płodu, winien być bez­względnie potępiony i zdecydowanie odrzucony. Podobnie należy napiętnować jako wielce nie­sprawiedliwy ten fakt, że w stosunkach między narodowych pomoc gospodarcza udzielana na rzecz rozwoju ludów jest uzależniana od programów antykoncepcji, sterylizacji czy spędzania płodu. (12)

FC 86.

„Przyszłość ludzkości idzie przez rodzinę”(13)

Encyklika EVANGELIUM VITAE

EV 50.

„I my znajdujemy się dziś w samym centrum dramatycznej walki między <<kulturą śmierci>> i <<kulturą życia>>. Ale blask Krzyża nie zostaje przesłonięty przez ten mrok – przeciwnie, na jego tle Krzyż jaśnieje jeszcze mocniej i wyraźniej, jawi się jako centrum, sens i cel całej historii i każdego ludzkiego życia. „(14)

EV 61.

„Życie ludzkie jest święte i nienaruszalne w każdej chwili swego istnienia, także w fazie początkowej, która poprzedza narodziny. Człowiek już w łonie matki należy do Boga, bo Ten, który wszystko przenika i zna, tworzy go i kształtuje swoimi rękoma, widzi go, gdy jest jeszcze małym, bezkształtnym embrionem, i potrafi w nim dostrzec dorosłego człowieka, którym stanie się on w przyszłości i którego dni są już policzone, a powołanie już zapisane w księdze żywota.”(15)

EV 62.

„Żadna okliczność, żaden cel, żadne prawo na świecie nidgy nie będą mogły uczynić godziwym aktu, który sam w sobie jest niegodziwy , ponieważ sprzeciwia się Prawu Bożemu, zapisanemu w sercu każdego człowieka (…)”(16)

INNE:

„Kościół broniąc prawa do życia odwołuje się do szerszej, uniwersalnej płaszczyzny obowiązującej wszystkich ludzi. Prawo do życia nie jest tylko kwestią

światopoglądu, nie jest tylko prawem religijnym, ale jest prawem człowieka”.(17) – Kalisz 4 VI 1997 r.

„I życzę, i modlę się o to stale, ażeby rodzina polska dawała życie, aby była wierna świętemu prawu życia”.(18) – Nowy Targ 8 VI 1979 r.

„Walczcie, aby każdemu człowiekowi przyznano prawo do urodzenia się… Nie zniechęcajcie się trudnościami, sprzeciwami czy niepowodzeniami…”(19)

„Bronić życia i umacniać je, czcić je i kochać – oto zadanie, które Bóg powierza każdemu człowiekowi”.(20)

„Trzeba więc najpierw zmienić stosunek do dziecka poczętego. Nawet jeśli pojawiło się ono nieoczekiwanie, nigdy nie jest intruzem ani agresorem. Jest ludzką osobą, zatem ma prawo do tego, aby rodzice nie skąpili mu daru z samych siebie, choćby wymagało to od nich szczególnego poświęcenia.”(21)

Zestawił: Jarosław Kniołek

 

II KONGRES POLSKIEJ RODZINY – ZAPROSZENIE

Szanowni Państwo,

Pragniemy Państwa serdecznie zaprosić na II Kongres Polskiej Rodziny.

Kongres odbywa się pod tym samym hasłem co Marsze, poruszane zagadnienia będą dobrym przygotowaniem merytorycznym i pozwolą nam na swobodne poruszanie się w tegorocznej tematyce. Kongres będzie stanowił również inaugurację kampanii promującej Marsze, zatem liczne uczestnictwo w tym wydarzeniu będzie miało bezpośredni wpływ na podniesienie znaczenia Marszu w danym mieście.

Choć w tej chwili są jeszcze wolne miejsca to proszę pamiętać, że sala nie jest z gumy i w związku z tym proszę o jak najszybsze zgłaszanie swojego uczestnictwa oraz przesyłanie poniższego zaproszenia w swoich środowiskach. Podczas rejestracji obowiązuje kolejność zgłoszeń, zatem proszę nie czekać na długi weekend czy do granicznego terminu zgłoszeń.

Zapraszamy i zachęcamy do sprawnego zgłaszania uczestnictwa jak i szerszej promocji wydarzenia.

Pozdrawiam,
Jarosław Kniołek

Zaproszenie na…

…II Kongres Polskiej Rodziny

Hasło: Rodzina obywatelska.
Rodzina – wspólnota – samorząd

Jednym z głównych wniosków wypracowanych podczas I Kongresu Polskiej Rodziny (kwiecień 2013 r.) było przekonanie, że aby wybrnąć z bieżącego kryzysu ekonomicznego oraz bardziej trwałego i groźnego kryzysu cywilizacyjnego, należy przywrócić tradycyjne miejsce i rolę rodziny w społeczeństwie i państwie. Uważamy, że podstawowym warunkiem efektywnego wypełniania funkcji przez rodzinę jest stworzenie otoczenia – kulturowego, prawnego i ekonomicznego – w którym mogłaby ona swobodnie realizować swoje potrzeby oraz rozwijać talenty osób ją tworzących.Najbliższym otoczeniem rodziny jest wspólnota lokalna zorganizowana w samorząd terytorialny. Dlatego też w trakcie tegorocznego Kongresu będziemy chcieli skoncentrować się na relacjach rodziny z samorządem i jego instytucjami.

Podsumowaniem prac II Kongresu Polskiej Rodziny będzie przyjęcie Dekalogu Samorządowca Przyjaznego Rodzinie, na podstawie którego organizacje i ruchy społeczne uczestniczące w Kongresie będą przyznawały Certyfikaty Kandydata Przyjaznego Rodzinie.

Zapraszamy do udziału w II Kongresie Polskiej Rodziny w przekonaniu, że dzięki wymianie myśli i konsekwentnemu wdrażaniu przemyślanych rozwiązań możemy realnie zmieniać otaczającą nas rzeczywistość. Wyrażamy nadzieję, że ostatecznym beneficjentem przedstawionych w trakcie Kongresu rozwiązań będą Polskie Rodziny.

Ważne informacje:
DATA: Sobota, 17 maja 2014 r.

START:
Godzina 9.30

GDZIE:
Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, ul. Dewajtis 5

INFORMACJE DODATKOWE:

www.centrumzyciairodziny.org

 

ORGANIZATOR:

Centrum Wspierania Inicjatyw dla Życia i Rodziny

ul. Nowogrodzka 42/3
00-695 Warszawa
tel./fax: +48 22 629 11 76
e-mail: biuro@centrumzyciairodziny.org

Uprzejmie prosimy o potwierdzenie uczestnictwa

Serdecznie zapraszamy na II Kongres Polskiej Rodziny! Będzie to spotkanie osób i organizacji, dla których promocja fundamentalnych wartości – życia i rodziny – są celem i motywem działania.  Nasz wspólny udział i zaangażowanie będzie krokiem w kierunku polityki, służącej Polskim Rodzinom.

Z wyrazami szacunku
Organizatorzy